Zaman zaman, “niyetlenmiyor” değilim aslında…
Ama…
Dün “AK” dediğine, bugün kolayca “kara” diyen, diyebilen bir yapıda değilim…
Bir başka deyişle, dün “AK” dediği politikacı, başkan, muhtar, bürokrat, ya da ne bileyim, oda veya dernek başkanı ile “menfaat ilişkileri çatışınca”, çok değil “üç-beş” zaman önce düzdüğü “methiyeleri” unutup, bu insanları bir anda “tu kaka” göstermeye çalışanlardan olmadım hiç…
Gerek “yakın çevremde”, gerekse bizim mesleğin döndüğü çarşıda bunu hiç “utanmadan, sıkılmadan” yapmayı “maharet” sayanları gördükçe, inanın yazı yazmaktan “soğuyorum”…
İşte bu nedenledir ki, “içimden gelerek, keyif alarak” basamıyorum klavyenin tuşlarına, çoğu zaman parmaklarım “geri geri” gidiyor anlayacağınız…
Öte yandan, her ne kadar şahsımla ilgisi olmasa da, etrafta dolaşan bazı “dedikodular” midemi bulandırıyor…
Bu “dedikodu” müessesesinden oldum olası hiç “hazzetmemişimdir” zaten…
Kıskanç, fesat, başarıyı hazmedemeyen, “aşağılık kompleksi” içinde debelenip duran, kişiliksiz, onursuz insanların başvurduğu “en rezil” müessesedir bana göre…
Bu “rezil müessese” zaman zaman Alanya’da çok iyi çalışıyor maalesef…
Bana göre Alanya’nın “en kaliteli” isimlerinin başında gelen, Aydoğan A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Kerim Aydoğan’ın, şirketlerini “halka açma” girişimlerinde bulunduğu dönemlerde de “harıl harıl” çalışmıştı “dedikodu müessesesi” hatırlarsınız…
Alanya’dan böyle bir girişimin olmasına “sevinçle ve gururla” yaklaşması gerekenler, tam aksine, bu girişimi “engelleyebilmek” adına yapmadıkları “rezilliği” bırakmamışlardı, “gizli-kapaklı”…
Kerim Aydoğan’ın girişimleri, istediği gibi sonuçlanmayınca da nerdeyse “zil takıp, saksafon çalarak, göbek atmışlardı” o zavallılar…
Her neyse, geçmiş, geçmişte kaldı gitti, fazla kurcalamaya gerek yok…
Gelelim bugünlere…
Alanya’ya yatırım yapmak, Alanya’ya katkıda bulunmak, Alanya’yı daha keyifli yaşanılan bir yer haline getirmek için çaba gösteren, yatırım yapan bazı kişi ve kuruşlar için yine faaliyete başladı o “dedikodu müessesesi”…
Misal, DEMAŞ ihalesini alan Termopet A.Ş.
Bakın, peşin peşin söylüyorum…
Bu şirketle, şirketin sahibi, yöneticisi, çalışanı, amiri, memuru, odacısı, kapıcısı ya da ne bileyim sekreteri ile hiçbir ilgim alakam yok…
Hiç birisi ile hısım-akraba değilim, hatta tanımam bile…
Sadece ve sadece Yönetim Kurulu Başkanı Ebubekir Özdoğan’ı önüme gelen haber ve fotoğraflardan “gıyabından bilirim” o kadar…
Belki de “yolda görsem tanımam” bu da ayrı konu…
Tanımam, bilmem ama, Alanya’da yaşayan, Alanya’nın ekmeğini yiyen bir gazeteci olarak, bu şirketin, bu insanların DEMAŞ bünyesinde, Alanya için yapmaya çalıştıkları “güzelliklerin” farkındayım…
Alanya’nın “kalbi” denilebilecek bir yerde olan ve bana göre yıllarca “cazibe merkezi olmaktan çok ama çok uzak kalmış” bir tesis olan DEMAŞ’ı, gerçek anlamda bir “cazibe merkezi” haline getirmek için çaba sarf ediyorlar, dahası yatırım yapıp, “para harcıyorlar”…
DEMAŞ ihalesini “hatırı sayılır bir para karşılığı” kazandıkları ilk günlerde, karşılarına çıkan tüm zorluklara, tesisin kendilerine bir türlü “teslim edilmemesine” rağmen Alanya’ya yatırım yapmaktan vazgeçmeyen bu şirketi, bu insanları “desteklemek” hepimizin görevi olsa gerek…
Sonuçta bu insanların Alanya’ya yaptığı yatırımlar, yine Alanya’da kalacak, ebediyen Alanya’nın olacak…
Saçma sapan bahanelerle, olmadık “dedikodular” üreterek bu insanları Alanya’dan uzaklaştırmaya çalışmak, Alanya’dan “soğutmaya” çalışmak, ya da ne bileyim, başarılarını “kıskanıp”, onları “küstürmeye” çalışmak kimseye bir şey kazandırmaz…
Sadece ve sadece Alanya kaybeder…
Alanya artık, yıllardır içinde bulunduğu “küçük olsun ama benim olsun” anlayışından vazgeçmeli…
“İl olabilme” umutlarının yeniden yeşerdiği şu dönemde bari “dedikodu müessesesini” çalıştırmayın da Alanya “hak ettiği” noktaya gelsin…
Yeni yatırımcıları “küstürerek” onlara “köstek” olarak bu hayallere erişmek mümkün değil…
Bunu bilir, bunu söylerim…
