Lig uzun maratondur ve mesafeler ilerledikçe tempo daha ağırlaşır…

6.9’luk İzmir depremiyle sarsıldığımız geçen hafta, Ege deplasmanındaki Göztepe randevumuz askıya alınınca, liderliği Fenerbahçe’ye kaptırdık ve bu boş haftanın Alanyaspor’un ritmini etkileyebileceğini düşündük. Endişelerimiz yersiz değilmiş, maalesef!..

Erzurum’un Göztepe (1-1), Kasımpaşa’nın Antalya (2-2) ile berabere kaldığı Cumartesi maçlarında, Alanyaspor da Trabzonspor’a takılıverdi!..

21 takımlı XL Süper Lig’in puan tablosunda hangi basamakta poz verdiğimizi bir yana bırakalım, Trabzonspor karşısında seyrettiğimiz takım mıydı Alanyaspor? Haftalar boyu tüm kademeleri saat gibi işleyen, usta kramponları mücevher parıltısında ışıldayan, Toroslar’dan fışkıran pınarlar gibi çağlayan takım değil miydik biz… Tüm Türkiye’nin gıpta ettiği…

‘Dağ fare doğurdu!..’

Trabzonspor maçının hemen ardından, Çağdaş Atan’ın ağzından dökülen sözcüklerdi bunlar… Turuncu-Yeşilliler’de teknik patronun özeleştirisiydi ‘dağın fare doğurması’ ve aslında 90 dakikanın da özeti… Bu yürekli, gerçekçi itiraftan sonra, artık, bize de söyleyecek fazla bir söz kalmadı... 6 hafta boyunca Oba’da, yabanda tam saha presle yüklenen, henüz ilk çeyrekte rakibin direncini çözen, bunaltıcı temposuyla ezen, golleriyle üzen Alanyaspor’u aradık maç boyu…

Trabzonspor’da Djanni’nin sol kanattan kalemize topla defalarca sarkışına, Yusuf’un göbekten sert şutuna, Parmak ve Ömür Abdülkadirlerin driplinglerine vize veren ekibimiz, son Türkiye Kupası randevusunun dejavusundaydı adeta…

Alanyaspor’un bir takım karakteri vardır. Çata çat top oynar, kanatlardan akar, göbekten bindirme yapar, rakip kaleyi topa tutar, ısrarla bindirir, sindirir ve indirir. İşte bu 90 dakikada oyunumuzu kabul ettiremedik, ne yazık ki takım karakterini sergileyemedik. Orta sahayı rakibe kaptırıp, kontrataklarda açık verince mücadele bizim açımızdan hayli can sıkıcı bir hal aldı.

İlginçtir, ferdi performans düzleminde kimse bu zafiyetin faili değil. Marafona yine kalemizde güven veriyor. Caulker talihsiz gol vuruşu bir yana, topu rakip ağlarla buluşturan isim. Siopis çok ekstra çalışkan, Salih, Efecan, Juanfran, Bakesetas da yine iyi niyetli, gayretli… Yenilerden Davidson ve Bareiro da gol için çırpınıp durdular. Bir rakip tehdidinde Tzavellas’la Moubandje’nin aynı topa çıkıp çarpışmaları da takım ruhunun göstergesi.

Hadi itiraf edelim, Trabzonspor bu maçta bizden daha motiveydi. Maçın hakkıydı da beraberlik… Evimizde ilk golü yediğimiz, muhtemel 2 puanımızı eksilttiğimiz günün gecesi, Fenerbahçe’nin evinde 2-0’lık şok yenilgisi ile bir anda kasvet bulutları dağılıverdi…

Konyaspor’un tarihi galibiyeti ile Alanyaspor’a piyango vurdu… Liderlik tahtını Fenerbahçe’den devraldık, ligde tek namağlup biz kaldık…