Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarındaki Klasik Batı Müziği tarzındaki önemli eserler ile dikkat çeken beş bestecinin oluşturduğu gruba “Türk Beşleri” denmiştir.
Ulusalcı bir kavrayışla yola çıkan Beşlerin ortak amacı, başlangıçta Türk halk ve geleneksel sanat müziğinin melodik, makamsal ve ritmik yapısıyla Batı müziği biçim ve tekniğini kullanarak besteler yapmaktı.
Tanzimat aydınlarının edebiyatta yaptığını müzikte gerçekleştirmeye çalışan bu isimler, tıpkı onlar gibi bir an önce toplumu batıya yaklaştırma gayretine düşmüş, ulusaldan evrensele ulaşan çizgide, Çağdaş Türk Müziği’nin ortaya çıkmasını sağlamış, bunu yaparken de önce Türk Halk ve Geleneksel Sanat Müziği’nin melodik, makamsal ve ritmik gereçlerine yer vermişlerdir. Bunda hiç şüphe yoktur ki Atatürk’ün gösterdiği çağdaş uygarlık düzeyini yakalama hedefi de önemli bir rol oynamıştır.
Türk Beşlerinin içinde Cemal Reşit Rey, Hasan Ferit Alnar, Ulvi Cemal Erkin, Ahmet Adnan Saygun ve Necil Kâzım Akses geliyordu. Bu beş çağdaş Türk bestecisi, halkevlerinin yedinci kuruluş yıldönümü münasebetiyle 9 Şubat 1939’da düzenlenen Modern Türk Musiki Festivali kapsamında ilk defa bir araya geldi. Konserde Filarmoni Orkestrası eşliğinde Saygun’un Sihir Raksı, Rey’in Karagöz senfonik süiti, Alnar’ın Orkestra Süiti, Akses’in Çiftetelli senfonik dansı yorumlandı. Erkin de piyano ve orkestra için Konçerto’sunu Alnar’ın idaresinde seslendirdi.
‘’Bir ulusun yeni değişikliğinde ölçü, musikide değişikliği alabilmesi, kavrayabilmesidir.’’
Mustafa Kemal Atatürk