Zifiri karanlıkta göz kırpan bir ışık farkedersin bazen . Gece gökyüzünde kayan bir yıldız. Umutla bakarsın uzaklara. Aslında esen rüzgarda bile ararsın özlediklerini .
Bir kitap ,bir resim, bir şarkı hatta bir koku ne çok şey anlatır bizlere , hatırlatır.
Kayıptır adı, dönüşü olmayan yollar ,unutulmayacak yıllar. Yarım kalmış hayatlar. Var mı çaresi unutmanın ?
Teselli elimdeki kalemim. Yazar ,çizer ,anılara kanat eklerim ki tekrar tekrar dirilsin. Her sayfaya bir yaprak hapsederim , dilsiz düşünceler taşısın diye .
Ve ...gidenlerin ardından yaşama bir adım daha uzaklaşmaktır gerçek . Yanan kalbin közüne sarılmaktır. Birgün noktayla virgül , son gün ünlemdir hayat .
Öğrenirsin , acısı olanı gözlerinden tanımayı, yarası olanı suskunluğundan çözersin . Bu kervana sen de katılırsın . Yanan kırk mumun sonuncusu hiç sönmeyecek bilirsin .
Ama ne olursa olsun bahar zamanında müjdecisini gönderir. Tomurcuk açan ağaçlar , nisan yağmurları ve kırlangıçlar bir ders daha verir . Güçlü olanlar kıştan çıkmayı başarmış , yazdan sonra güzü gücünü toplayarak karşılayacaktır.
Unutma, unutmayalım gidenleri , bırakılan emanetleri , yarınlara umut etmeyi...