Koronaya bir mektup yazsam ne derim diye düşündüm.. Herhalde bizden güçlü olmadığını hatırlatırdım ona..
Belki şöyle bir şey yazıp yollardım evrene..
Sevgili Korona,
Aslında bu şekilde başlamak aramızdaki iyi olan ilişkiden ziyade mektuplara başlama şeklinin geleneğini bozmak istemememdendir. Yoksa yanlış anlama yakınlaşmaktan ziyade uzaklaşmaktır aslında tüm arzum..
Zamansız bir şekilde..
Ansızın...
Arka kapıdan sinsice geldin..
Tanışmamızın üstünden çok fazla zaman geçmedi aslında.. Bu süre bile birbirimize uygun olmadığımızı gösterdi. Belki farklı bir amaçla girdin hayatımıza.. Kimbilir ısrarla görmeyi reddettiğimiz şeyleri sert bir şekilde göstermek istedin.. Belki amacına ulaştın..
Zaman gösterecek bunu..
En azından bizim bilemediğimiz ama tarih kitaplarından okuduğumuz salgınlardan birisin aslında.. Ama biz geçmişe göre daha hızlıyız ve daha akıllıyız. Hayata daha sıkı tutunuyoruz. Daha az canı alacaksın aramızdan..
Belki bir süreliğine senin istediğin gibi herşey farklı olacak..
Unutma her zaman bir yolu vardır..
Zaman kazandırmaya çalışıyoruz bilim insanlarına elimizden geleni yaparak..
Şimdilik bildiklerimizle karşı koyuyoruz sana.. Seni yakından tanıdıkça ömrün kısalacak..
Zaman aleyhine çalışıyor..
Seni yeneceğiz..
Diğerlerinde olduğu gibi tarihte bir sayfa olarak kalacaksın.. Belki bıraktığın izleri silmek zaman alacak ancak herşeyi yoluna koyacağız..
Ben şimdi ön kapıyı açık bırakıyorum..
Unutulmayacaksın ama emin ol özlenmeyeceksin..
Göstere göstere gidebilirsin..