Z kuşağı,1997-2012 yılları arasında doğan kişilerdir.Kişilik özellikleri olarak bireysel,sorgulayıcı,bilgiye çabuk ulaşmaları ile öne çıkan demografik kuşaktır.Ülkemiz dünyanın önemli tarımsal üretimlerini yapan bir konumdadır.Ancak bu üretimi gerçekleştiren tarımsal nüfus her geçen gün yaşlanmaktadır. Tarımsal nüfusun %25’i 28-45 yaş arasında, %55’i 45-60 yaş arasında ve %20’si 60-72 yaş arasındadır.Genç nüfusumuzun bir kısmı Alanya’da tarım ile uğraşmak istemiyor.Başlıca nedeni Turizm sektörünün canlı olması ve varlığıdır.Halbuki turizmde (6 ay iş-6 ay dinlenme) süreklilikten söz etmek mümkün görülmemektedir.Alanya gençleri Turizm sezonunun başlaması ile hizmetler sektörüne katkı sunmak üzere,en verimli en dinamik dönemlerini otellerde hizmetler sektöründe harcamaktadır.Oysaki mutlaka tarımsal faaliyetlerde bulunan bir aileden geldiği büyük olasılıktır.Birkaç dönüm yeri olup,dekardan 10-20 bin TL/YIL kazanma olasılığı varken,mesai kavramının egemen olduğu bir sektöre yönelmektedir.
Mutlaka gençler için tarımsal üretime özendirilerek,bölgede egemen olan meyve türlerinden avokado-muz-narenciye-sert kabuklu meyveler vb. ürünlerde katma değerli,pazar değeri yüksek ürünlere çevrilip,,satılması-pazarlanması çok daha karlı ve keyifli olacaktır.Müstakil evde oturup,3-5 tavuk beslemek yerine yumurtayı Süpermarket zincirlerinden alan köylü aileleri gözlemleyebiliyoruz.Yine üretilmesi kolay sebze ve meyveleri kendi bahçesinde üretmek yerine marketleri tercih eden toprak kökenli köylü aileleride gözlemliyoruz. Mevcut üretim sahalarını tarımsal faaliyet haricinde kullanmak isteyen,konut-villa vb. Şeklinde değerlendirip üretimden kaçmak,gelecek için çok büyük bir tehlike olacaktır. İşte bu bekleyen tehlikeye karşı gençlerimizin tarımsal üretime yönelmeleri ve katkı sağlamaları önce kendilerine sonra ailelerine fayda sağlayacak ve kendilerinden sonra gelecek kuşaklarada miras bırakmış olacaklardır.Bu yapının hayata geçmesi için başta yerel yönetimler olmak üzere tüm yerel dinamikler (belediye,ziraat odaları,STK’lar) birlik olup harekete geçmeli, gençlerimiz üretime yılın 12 ayı olacak şekilde kazandırılmalıdır.Tarımda sürdürülebilirlilik esas iken aynı şeyi Turizm sektörü için söylemek zordur.Genç çiftçiler daha araştırıcı ve sorgulayıcı olup geleneksel üretim yöntemlerinden ziyade modern üretim teknolojilerini kullanmaya daha müsaittir.Tarımsal üretime gençleri kanalize etmek,hem modern üretim yöntemleri ile üretimi sağlayacak yani birim alandan fazla üretim eldesine imkan sağlayacak hemde bilim ve teknoloji tarım ile daha iyi entegre olacaktır.Netice itibariyle tarımla uğraşan nüfusumuzu hızla gençleştirmek zorundayız hem istihdam hemde üretim sağlanmış olacaktır.HAYDİ GENÇLER ÜRETMEYE!..
