Toplumun kamburu özünde, sözü dilinde en kötüsü umudu firarda. Yavaş yavaş eriyen mum gibiyiz, ışığını gür sanırsın oysa o tükenmek üzeredir.
Sesi yüksek çıkan kimlerdir? Sesi duyulmayanlar peki? Ne duyması, ne görmesi ? El uzatana bile alçakça dil uzatanlar varken ...
Kabullendik doğruyu, doğru gibi görünen eğriyi. Yalanla azazilin masalı, masal dünyasının yıkılışını. Zira artık masallar da o masallar değil. Temizliğin, saflığın, iyi niyetin yanlış anlaşıldığı, hatta komik bakıldığı zamana geldik.
Artık, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde değil, kâğıt parçasının esareti, güçlü olanın esirleri ve daha çok ve...
İnsan gölgesi kadardır, bir yüzü karanlık ve soğuk. Üstelik her an değişken. Toplayıp çıkarttım, iyi havadisler derleyip toplamaya çalıştım. Sonuç ise hüsran.
Yazmaktan ar ettiğim konular var, insan hakları hatta üzülerek söylüyorum, hayvan hakları savunucuları anlatıyor zaten. Oturup kara kara düşünmekten başka yollar olmalı. Nerede hata yapıyoruz? Neden böyle olduk? Yoksa ilk günden mi bu haldeyiz?
Bir yılı daha bitirmek üzereyken hala kışın ortasında olduğumuz gerçeği var. Geride kalan nedir, ne olacak? Temenniler, dilekler çok. Ama hepsi emek ister. Uzun bir kış bizi beklerken sanırım iyi haberler bahara kaldı...
