Son günlerde mezuniyet törenleri üzerinden birçok tartışma yapılıyor.
Bir videoda öğretmen ağlıyor.
Bir başka videoda çocuklara kına yakılıyor.
Bir başkasında tören adeta düğüne dönüşüyor.
Ardından da benzer yorumlar geliyor:
"Öğretmenler ne oldu?"
"Eğitim sistemi nereye gidiyor?"
Bu görüntüleri izlerken bazen düşünüyorum.
Gerçekten son yıllarda olağanüstü bir değişim mi yaşanıyor?
Yoksa dikkatimizi çeken birkaç görüntü üzerinden daha büyük bir sonuca mı ulaşıyoruz?
Çünkü bugün baktığımızda yalnızca mezuniyetler değil, hayatın birçok alanı eskisinden daha görünür durumda.
Doğum günleri...
Düğünler...
Tatiller...
Kutlamalar...
Hatta günlük hayatın sıradan anları bile...
Birçok şey artık daha fazla paylaşılıyor, daha fazla konuşuluyor ve daha fazla göz önünde yaşanıyor.
İnsan zihni bazen sık karşılaştığı şeyleri olduğundan daha yaygınmış gibi algılayabilir.
Özellikle de bir konu gündeme geldiğinde...
Bir süre sonra o konuyla ilgili örnekleri her yerde görmeye başlarız.
Mezuniyet dönemi geldiğinde karşımıza çıkan onlarca video da böyle bir etki yaratıyor olabilir.
Sessizce yapılan yüzlerce mezuniyeti görmüyoruz.
Ama dikkat çeken birkaç görüntü günlerce konuşulabiliyor.
Aslında bugün mezuniyetlere bakarken yalnızca mezuniyetleri görmüyoruz.
Değişen beklentileri görüyoruz.
Görünür olma ihtiyacını görüyoruz.
Hayatın birçok alanında yaşanan dönüşümü görüyoruz.
Bazen de kendi çocukluğumuza, kendi öğrenciliğimize ya da özlem duyduğumuz bazı değerlere bakıyoruz.
Bu yüzden mesele yalnızca mezuniyetler olmayabilir.
Ne oluyor da bu görüntüler bize eğitimden çok, içinde yaşadığımız toplumun nasıl değiştiğini düşündürüyor.
Belki de asıl soru şu olabilir.
Bugün gerçekten daha farklı bir şey mi oluyor?
Yoksa artık bazı şeyleri daha fazla mı görüyoruz?